امنيت برنامه های وب ( بخش سوم )

در اين مقاله به بررسي Forms Authentication خواهيم پرداخت .
همانگونه که در بخش اول اين مقاله اشاره گرديد ، برنامه هاي وب ASP.NET از سه روش عمده به منظور تائيد کاربران استفاده مي نمايند :

Windows Authentication

Forms Authentication

Passport Authentication

در Forms Authentication ، برنامه IIS مسئوليتي را در ارتباط با تائيد کاربران برعهده نگرفته و تنظيمات امنيتي IIS در رابطه با برنامه وب ، دستيابي Anonymous مي باشد . فرآيند تائيد کاربران در روش فوق، بصورت زير است :

ادامه نوشته

امنيت برنامه هاي وب ( بخش دوم )

در اين مقاله به بررسي Windows Authentication خواهيم پرداخت .
همانگونه که در بخش اول اين مقاله اشاره گرديد ، برنامه هاي وب ASP.NET از سه روش عمده به منظور تائيد کاربران استفاده مي نمايند :

Windows Authentication

Forms Authentication

Passport Authentication

در Windows Authentication ، برنامه هاي وب مسئوليتي را در ارتباط با تائيد کاربران برعهده نگرفته و اين وظيفه تماما" به سيستم عامل ويندوز ، واگذار مي گردد. فرآيند تائيد کاربران در روش فوق، بصورت زير است :

ادامه نوشته

امنيت برنامه هاي وب ( بخش اول )

هر برنامه کامپيوتري که براي اجراء در محيط شبکه، طراحي و پياده سازي مي گردد ، مي بايست توجه خاصي به مقوله امنيت داشته باشد .برنامه هاي وب از زيرساخت شبکه ( اينترانت ، اينترانت ) براي ارائه خدمات خود به کاربران استفاده نموده و لازم است نحوه دستيابي کاربران به اين نوع از برنامه ها ، کنترل و با توجه به سياست هاي موجود ، امکان دستيابي فراهم گردد .در ابتدا مي بايست کاربران شناسائي و پس از تائيد هويت آنان ، امکان دستيابي به برنامه با توجه به مجوزهاي تعريف شده ، فراهم گردد. ASP.NET ( پلات فرم مايکروسافت براي طراحي و پياده سازي برنامه هاي وب ) ، از سه روش عمده به منظور شناسائي کاربران و اعطاي مجوزهاي لازم در جهت دستيابي و استفاده از يک برنامه وب ، استفاده مي نمايد :

Windows Authentication

Forms Authentication

Passport Authentication

در مجموعه مقالاتي که ارائه خواهد شد به بررسي هر يک از روش هاي فوق در جهت پياده سازي امنيت در برنامه هاي وب خواهيم پرداخت . در بخش اول اين مقاله ، به بررسي نحوه برخورد ASP.NET با کاربران ناشناس ( Anonymous ) ، روش هاي متفاوت شناسائي کاربران و پارامترهاي لازم در خصوص انتخاب يک استراتژي به منظور شناسائي کاربران با توجه به نوع برنامه ها ، خواهيم پرداخت .

ادامه نوشته

حفاظت از اطلاعات در شبکه هاي کامپيوتري ( بخش دوم )

در بخش اول اين مقاله به چالش هاي سازمانها و موسسات براي حرکت بسمت يک سازمان مدرن اطلاعاتي اشاره و پس از بررسي اهميت ايمن سازي اطلاعات بر لزوم تدوين يک استراتژي امنيتي تاکيد گرديد . در اين زمينه به انواع حملات اطلاعاتي نيز اشاره و مشخصات هر يک از آنان توضيح داده شد . در اين بخش ، به بررسي عناصر اساسي در استراتژي پيشنهادي يعني انسان ، تکنولوژي و عمليات خواهيم پرداخت .

ادامه نوشته

حفاظت از اطلاعات در شبکه هاي کامپيوتري ( بخش اول )

مقدمه
اطلاعات در سازمان ها و موسسات مدرن، بمنزله شاهرگ حياتي محسوب مي گردد . دستيابي به اطلاعات و عرضه مناسب و سريع آن، همواره مورد توجه سازمان هائي است که اطلاعات در آنها داراي نقشي محوري و سرنوشت ساز است . سازمان ها و موسسات مي بايست يک زير ساخت مناسب اطلاعاتي را براي خود ايجاد و در جهت انظباط اطلاعاتي در سازمان خود حرکت نمايند . اگر مي خواهيم ارائه دهنده اطلاعات در عصر اطلاعات بوده و صرفا" مصرف کننده اطلاعات نباشيم ، در مرحله نخست مي بايست فرآيندهاي توليد ،عرضه و استفاده از اطلاعات را در سازمان خود قانونمد نموده و در مراحل بعد ، امکان استفاده از اطلاعات ذيربط را براي متقاضيان ( محلي،جهاني ) در سريعترين زمان ممکن فراهم نمائيم . سرعت در توليد و عرضه اطلاعات ارزشمند ، يکي از رموز موفقيت سازمان ها و موسسات در عصر اطلاعات است . پس از ايجاد انظباط اطلاعاتي، مي بايست با بهره گيري از شبکه هاي کامپيوتري زمينه استفاده قانومند و هدفمند از اطلاعات را براي سايرين فراهم کرد

ادامه نوشته

آموزش تنظيمات Tcp\ip در لينوكس (قسمت دوم)

تنظيم رابط اترنت
براي تنظيم اترنت (مثلا” كارت شبكه) هم مي توانيد همان مراحل قبلي را مجدد تكرار كنيد. فقط توجه داشته باشيد كه نام رابط شما چيزي مانند eth0 يا eht 1 است و نشاني ip را نيز بايد به نشاني ip انتخابي خود تغيير دهيد. در اين جا زماني كه قصد اجراي دستور ifconfig را براي رابط شبكه داريد،نيازي به مشخص كردن ماسك شبكه نخواهيد داشت. زيرا سيستم عامل مي تواند مقدار پارامتر ماسك را به طور خودكار از نشاني ip داده شده به دست آورد. به عنوان مثال مي توانيد براي ثبت نشاني 147.123.20.1 از يكي از خطوط زير استفاده كنيد:
Ifconfig 147.123.20.1 ifconfig 147.123.20.1 nemask 255.25.255.0 براي بررسي صحت انجام عمليات مي توانيد بار ديگر از دستور ifconfig eht 0 استفاده كنيد. نشاني Broadcast بر اساس نشاني ip سيستم محلي تنظيم شده است.  

ادامه نوشته

آموزش تنظيمات Tcp\ip در لينوكس (قسمت اول)

آموزش تنظيمات Tcp\ip در لينوكس

 

قبل از تصميم گيري براي نصب و راه اندازي TCP\IP بر روي لينوكس بايد از آماده بودن فايل سيستم براي اين كار مطمئن شويد. براي اين كار كافي است چند گام ساده را طي كنيد. نخست آنكه بايد از نصب بودن نرم افزار شبكه اطمينان بيابيد. اين موضوع در زمان نصب لينوكس از كاربر سوال مي شود و در اكثر مواقع و در بيشتر توزيع هاي لينوكس بهصورت پيش فرض انتخاب شده است. توجه داشته باشيد كه دايركتوري proc \ يكي از مكان هايي است كه اطلاعات شبكه اي لينوكس در آنجا ذخيره مي شود. وجود اين دايركتوري يكي از نشانه هاي نصب بودن امكانات شبكه اي در لينوكس است. زماني كه از محتويات دايركتوري proc \ ليست مي گيريد 

ادامه نوشته

انواع بوق های بایوس

انواع بوق های 
يکي از اصلي ترين عمليات کامپيوتردرهنگام روشن شدن عمليات POST يا Power On Self Test مي باشد که تمامي نرم افزارها و قطعات سخت افزاري لازم براي بوت سيستم را تست کرده و آماده به کار ميکند و در واقع کامپيوتر شما بعد از فشردن کليد Pwoer توسط شما، در ابتدا تمامي فرمانها را از بايوس کامپيوتر دريافت مي کند. از اينرو بايوس وظيفه دارد که مشکلات سخت افزاري را به شما گوشزد کند. همه بايوس ها در هنگام درست بوت شدن سيستم يک بوق کوتاه در شروع کارد ميزنند که اين بوق به معني درست و کامل کار کردن تمامي نرم افزارها و سخت افزارهاي اصلي سيستم است، اما گاهي نيز اتفاق مي افتد که يک يا چندي از برنامه ها يا قطعات معيوب شده يا به عللي از انجام وظيفه باز مي مانند، اينجاست که بايوس با تنها راه ارتباطي مستقيم با کاربر ( بوق ) شما را آگاه مي سازد. اما تا وقتي که از مفهوم بوقهاي بايوس اطلاع نداشته باشيد تشخيص اينکه کدام يک از قطعات وظيفه خود را به خوبي انجام نميدهد، تقريبا غير ممکن است. ورفع اشکال را با سختي و مشقت بسيار همراه ميکند. در ادامه بوقهاي اصلي دو شرکت بزرگ توليد کننده تراشه بايوس (AWARD و AMIBIOS) را شرح داده ايم.
   

ادامه نوشته

Group Policy

آشنایی با Group Policy

Group Policy ابزاری است که با آن می توانید تنظیمات و اجزاء مختلف در کامپیوتر کلاینت ها را (به صورت مرکزی) مدیریت کنید. Group Policy می تواند برای Site ها، Domain ها، OU ها یا کامپیوتر ها می تواند اعمال شود. برای ساختن یک تنظیم خاص باید یک ( GPO ( Group Policy Object ساخت. یک کامپیوتر با ویندوز سرور، به صورت پیش فرض، یک Local Group Policy دارد و می تواند تعدادی NonLocal Group Policy نیز داشته باشد. 

ادامه نوشته

local Security Policyچیست؟

چیست؟ local Security Policy

1. Account Policies: اتخاذ سیاست های در خصوص حساب های کاربری (User Accounts )
2. Local Policies
Auditing Policies : ردیابی اعمال کاربران
User Rights : اختصاص یا عدم اختصاص مجوز کنترل کردن برخی از فعالیت های سیستم همانند تغییر ساعت
Security Option : امکان اعمال تنظیمات امنیتی گوناگون
3. Public Key Policies : مربوط به encrypt data recovery و Certificate authorities
4. Software Restriction Polices : جلوگیری از اجرای برخی از نرم افزار ها
5. System Services : مدیریت و اعمال تنظیمات امنیتی برای قسمت های مثل : Network Services و File & Print Services
6. File System: مدیریت و اعمال تنظیمات امنیتی در خصوص Local File System
7. Registry
8.IP Security Policy

ادامه نوشته

ویروس

CIH 
مبدا انتشار اين ويروس كشور تايوان بود. اين ويروس در مـــــــــاه ژوئيه سال 1998 انتشار يافت و توانست به حجم عظيمي از داده‌هــاي رايانه‌هاي شخصي آسيب برساند و خسارتي بين بيست تا هشتاد ميليون ‌دلار را در سراسر دنيا به بار آورد. اين ويروس فايل‌هاي اجرايي سيستم‌عامل‌هاي ويندوز 95، 98 و ME را آلوده مي‌كرد و تا زماني‌كه سيستم در حال كاركردن بود، در حافظه به منظور تخريب بيشتر باقي مي‌ماند(تويه RAM). چيزي كه اين ويروس را بسيار خطرناك مي‌كرد، نوشتن داده‌هايي بلافاصله پس از فعال شدنش روي هاردديسك بود كه سبب مي‌شد سيستم به كلي از كار باز ايستد. از طرفي، اين ويروس قادر بود اطلاعات بايوس را رونويسي كند و مانع راه‌اندازي سيستم شود. (يعني ديگه نمي تونستي كامپيوترت رو روشن كني. و بايد اطلاعات BIOS سيستمت رو پاك مي كردي و از اول مي نوشتي)

ادامه نوشته

دستورات arp و nbtstat :

دستورات arp و nbtstat :
در ابتدا با دو دستور ساده، کار را آغاز می کنیم. کار دستور nbtstat تبدیل نام به IP، و کار arp هم تبدیل آدرس IP به آدرس Physical است. در حالت کلی و برای به دست آوردن این آدرس ها می توانید به ترتیب از دستورات زیر استفاده کنید:

arp -g
nbtstat -c

برای به روز کردن حافظه ی Cache، از دستور nbtstat -RR استفاده کنید. ضمن اینکه هم در این مثال و هم در مثال های بعدی، برای به دست آوردن سایر پارامتر ها، می توانید از ؟/ در انتهای دستورات استفاده کنید. مثلن: ?/ arp

دستور cacls:
این دستور ما را قادر می کند تا Permission ها را مشاهده، و در صورت نیاز آن ها را ویرایش کنیم. بنابراین می توان پی برد که دستور بسیار مهمی خواهد بود. برای مشاهده ی Permission یک پوشه به صورت زیر عمل می کنیم:

cacls mohammad

حالا اگر بخواهید Permssion این پوشه را عوض کنید، به صورت زیر عمل می کنید:

cacls mohammad /e /g administrator:F

پارامتر e/ برای ویرایش کردن لیست ACL می باشد. پارامتر g/ برای اعطای مجوز به کاربری خاص به کار می رود. حرف F هم به معنای Full Control است. سایر دسترسی ها به صورت زیر است:

C: Change
R: Read
W: Write

برای گرفتن قدرت از یک کاربر هم، از دستور cacls /d User استفاده خواهد شد. برای اطلاعات بیشتر به ?/ cacls مراجعه کنید!

دستور netsh:
یک دستور بسیار مهم و البته جذاب و کاربردی. به وسیله ی این دستور، قادر خواهیم بود تنظیمات شبکه را کاملن کنترل و در صورت لزوم، تغییر دهیم. netsh شامل دستورات زیادی است و با تایپ بعضی از دستورات، وارد یک شاخه ی دیگر می شوید که خود شامل دستوراتی دیگر است! به عنوان مثال ?/ netsh را تایپ کنید. تعدادی دستور میبینید. حال netsh را تایپ کنید و سپس اینتر بزنید. میبینید که وارد شاخه ی netsh شده اید. حالا ?/ بنویسید و اینتر کنید. خواهید دید دستورات دیگر هم ظاهر می شود! خلاصه این دستور، گستردگی زیادی دارد و برای آشنایی با تمام قسمت هایش، باید کمی وقت بگذارید.

با دستور زیر می توانیم IP یک سیستم را به طور کلی تغییر دهیم. برای این کار ابتدا دستور netsh را وارد کنید و بعد از زدن اینتر، دستور زیر را تایپ کنید:

netsh>interface ip set address name=”local area connection” static 192.168.0.10 255.255.255.0 192.168.0.1 1

جزییات مشخص است و فکر نمی کنم نیاز به توضیح اضافی باشد. اگر بخواهید به صورت اتومات IP بگیرید، از دستور زیر استفاده کنید:

netsh>interface ip set address name=”Local Area Connection” source=dhcp

با دستور netsh interface ip show config می توانید به جزییات کاملی در مورد تنظیمات شبکه برسید. گستردگی دستورات بسیار زیاد است و بهتر است با یک ؟/ خودتان به بقیه دسترسی پیدا کنید.

دستور NET:
این دستور هم تعداد زیادی زیر مجموعه مانند net time, net send, net start, net stop, net use, net share, net file و … دارد. در ادامه بعضی از این دستورات را مورد بررسی قرار می دهیم.

net use z: \\192.168.0.5\learn

این دستور، فولدر Learn از کامپیوتر 192.168.0.5 را در درایوی با نام Z در کامپیوتر ما ذخیره می کند. به وسیله ی دستور NET میتوان برای تمامی اعضای شبکه و یا بعضی از آنها پیغامی را هم فرستاد:

net send * “salam, khoobin bache ha?!”

دستور بالا، پیغام مورد نظر را به تمامی کلاینت ها خواهد فرستاد. البته باید سرویس Messenger بر روی کامپیوتر ها روشن باشد که باز هم به کمک دستور net این کار شدنی است:

net start messenger

کار های بی شمار دیگری هم می شود با این دستور انجام داد که واقعن لذت بخش هستند. مثلن با دستور زیر می توانید فولدر itvillage را با نام test به اشتراک بگذارید:

net share test=F:\itvillage

فایل Batch:
تصور کنید هر روز مجبورید در محیط داس، یک سری دستورات طولانی را به تعداد دفعات زیاد وارد کنید. اگر بخواهید هر روز این دستورات را دستی وارد کنید، وقت گیر و کسل کننده خواهد شد. برای جلوگیری از این کار، می توانید یک Batch File بسازید تا تنها با کلیک کردن بر روی فایل مورد نظر، تمام دستورات خود به خود و پشت سر هم اجرا شوند. البته در حوصله ی این پست نیست که توضیحات کاملی در این باب بدهد. اما برای اینکه در خود محیط داس بتوانید چنین فایلی بسازید، به صورت زیر عمل کنید:

edit file.bat